เบื่อหน่าย บ่น ปลง

รู้สึกว่าวันๆเวลาหมดไป เวลานึกย้อนกลับไปหนึ่งวัน ชีวิตเราแทบจะไม่มีเรื่องราวอะไรเลย นอกจากตื่นขึ้นมาแล้วก็ไปทำงาน กว่าจะออกจากที่ทำงานก็มืดค่ำแล้ว มีเวลาช่วงค่ำเพียง 2-3 ชั่วโมง ก็ต้องเข้านอนแล้วก็เริ่มวันใหม่ แล้วก็ใช้ชีวิตในที่ทำงาน
มานั่งนึกๆดูทำไมเราใช้เวลาในที่ทำงานมากขนาดนี้ วันหนึ่งมากกว่า 8 ชั่วโมง บางทีปาเข้าไป 10 ชั่วโมง เพราะเราทำงานไม่มีประสิทธิภาพ เพราะเราทำงานช้า เพราะว่าการประเมินเวลาที่ต้องใช้ทำน้อยเกินไป เพราะว่าบริษัทเอาเปรียบพนักงาน ต้องการงานมากแต่จ่ายน้อย ถ้าบริษัทต้นทุนสูงก็จะแข่งกับคู่แข่งไม่ได้ แล้วกำไรก็จะน้อย หรือเพราะว่าอะไรกันแน่
ทำไมคนเราไม่สามารถอยู่ด้วยกันอย่างพึ่งพาอาศัยกัน ทำไมต้องแก่งแย่งแข่งขันกัน ทำไมต้องสร้างกำไรให้สูงสุด เพราะว่าทรัพยากรมีไม่พอจริงๆน่ะเหรอ หรือเป็นเพราะว่าความต้องการของมนุษย์ต่างหากที่ไม่เคยสิ้นสุด
สังคมทุกวันนี้สุดแสนจะน่าเบื่อ ถ้าแบ่งกันอยู่น่าจะอยู่กันอย่างมีความสุขถ้วนหน้ามากกว่าหรือเปล่า แทนที่ความสุขจะไปกระจุกตัวอยู่ที่ใดที่หนึ่งแล้วอีกกลุ่มต้องทนทุกข์ แล้วการมีความสุขมากไปก็ใช่ว่าจะทำให้สุขมากขึ้น หรือการมีความสุขถ้วนหน้าจะทำให้เกิดความเคยชิน สุดท้ายก็เลยไม่สุข เพราะไม่รู้จะสัมพัทธ์กับอะไร
มนุษย์นี่ยุ่งจริงหนอ อย่าไปคิดมันเลย ทำสิ่งที่ตัวเองต้องทำให้ดีที่สุดละกัน แล้วทุกอย่างก็แค่ผ่านมาแล้ววันหนึ่งก็จะผ่านไป
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: