อับดุลใน corridor ตอนที่ 3: มารยาททางสังคม (An Etiquette Lesson)

ช่วงนี้มีเรื่องอับดุลเยอะหน่อยนะคะ เหมือนชั่วเลยค่ะ เอาเค้ามานินทาลับหลัง ยังไงถ้าเรื่องราวของอับดุลทำให้ท่านเพลิดเพลินก็อย่าลืมให้เครดิตเค้านะคะ
 
ไม่รู้คนอื่นคิดกันยังไง แต่เรารู้สึกว่าการให้นั้นมีขอบเขตและบางทีการเสนอก็เป็นเพียงมารยาทที่เค้าต้องการแสดงความสุภาพ เมื่อหลายปีก่อน เรากำลังนั่งกินขนมอยู่กับเพื่อน ก็ขนมธรรมดาทั่วไปแต่ก็มีราคา สักพักมีเพื่อนของเพื่อนเราเดินมานั่งด้วย โดยมารยาทเราก็เลยเรียกให้เค้ากินขนม แล้วเราก็ลุกไปทำธุระอะไรสักอย่าง (ด้วยความสัตย์จริง เราหมายความอย่างนั้นจริงๆ คือทานได้ แต่…) ซึ่งเราก็มาค้นพบทีหลังว่ามันมีเงื่อนไขอยู่ในคำชักชวนนั้น พอกลับมาค่ะขนมในจานได้อันตรธานหายไปแล้ว เราก็อึ้งๆไป แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร แต่แหมก็แอบคิดค่ะ ไม่มีมารยาทเลย เราก็เลยพบว่า ที่เราบอกเค้าให้ทานได้ เราหมายถึงแค่ชิ้นสองชิ้น แต่ก็ดีค่ะที่ยังไม่ได้พูดอะไรออกไป เพราะอีกสักพักเค้าก็บอกว่าขอโทษด้วยนะครับทานหมดเลย อร่อยดี เดี๋ยวจะไปซื้อจานใหม่มาคืนให้ครับ ก็เลยแล้วไปค่ะ ไม่งั้นเราคงแอบคิดต่อค่ะว่าคนนี้ไม่ไหวเลย
 
เมื่อวานนี้ค่ะ เหมือนเกิด Deja vu…
พี่ยาเดินเข้ามาในห้องหลังจากกลับมาจากไปทานข้าวเย็นกันมา พี่ยาเข้าไปอุ่นข้าวผัดน้ำพริกกุ้งที่เอากลับมาด้วยในครัว ระหว่างนั้นก็มีอับดุลกับเพื่อน (ชาติเดียวกันค่ะ) เข้ามาสอดแนมด้วยความอยากรู้อยากเห็น พี่ยาด้วยความเป็นแม่หญิงใจดีก็เลยให้ชิมค่ะ สองหนุ่มนั้นก็ไม่รีรอ ดีใจกันใหญ่จะได้เปิบพิสดารทานอาหารประเทศโลกที่สามที่เต็มไปด้วยสิงมีชีวิตใต้ทะเลที่มีขาเล็กๆใต้ท้อง (กุ้งค่ะกุ้ง ตัวขนาดใช้ได้เลย) เมื่อชิมแล้วสองหนุ่มนั้นทำท่าเหมือนติดใจ พี่ยาเลยบอกว่าเติมได้นะถ้าไม่อิ่ม (เราเดาว่าหลังจากนั้นพี่ยาคงออกไปจากครัวแล้ว)
เช้าวันต่อมาค่ะ เราก็เข้าครัวไปกินมูสลี่ตามปกติ เจอพี่ยากับอับดุลนั่งคุยกันอยู่ (เป็นคนมี sense ค่ะ) ยังไม่ทันทำอะไร เราก็เปิดฝาดูข้าวที่พี่ยาอุ่นไว้เมื่อวาน แล้วก็ให้ความรู้สึกว่ากุ้งมันระเหิดไปไหนหมดวะเนี่ย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรค่ะ เพราะอาจจะคิดไปเอง เมื่อวานอาจจะหิวจนตาลายแล้วมองเห็นแต่กุ้งๆๆๆ สักพักค่ะพี่ยาเดินเข้ามาสมทบค่ะ เลยได้รับการคอนเฟิร์มว่า ตูไม่ได้คิดไปเอง (ความรู้ใหม่: กุ้งใน stockholm เมื่อทิ้งข้ามคืนจะระเหิดได้ เมื่อเปิดฝาออกก๊าซกุ้งที่อยู่ภายในจะถ่ายเทสู่ชั้นบรรยากาศโลกทันที แล้วท่านจะไม่เห็นกุ้งเป็นตัวๆของท่านอีก แต่รู้สึกว่ากฏนี้จะเป็นจริงเมื่อในสมการของท่านมี อับดุล ในสมการฝั่งซ้าย และปฏิกิริยาจะเกิดเร็วขึ้นเมื่อมีเพื่อนอับดุลเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา) แต่เราก็มีปฏิกิริยาตอบรับพี่ยาทันทีค่ะ "ไม่มีมารยาทเอาซะเลย"
 
คนอื่นเป็นมั้ยคะ เวลาเราเอ่ยปากชวนอะไรใคร บางทีเป็นแค่การแสดงมารยาท บางทีมันมีขอบเขตอยู่ในการชวนนั้น ซึ่งมนุษย์ที่เจริญแล้วควรจะเรียนรู้สิ่งที่ไม่ได้ถูกสื่อออกมาในคำพูด เช้านี้ก็เลยแอบเคืองค่ะ ถ้าประเทศตูเป็นประเทศโลกที่สาม แล้วทำไม …ถึงมากินอาหาร… หรือว่านี่คือสิ่งที่เป็นสัจธรรมบนโลกนี้ที่เค้าว่าคนรวยมักจะเอาเปรียบคนจน
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: